Nawoorden

HANS:

We waren in Emden met het eskader en René en ik waren op stap met nog meerdere ODOPS-matrozen. We gingen van kroeg naar kroeg genietend van al de verschillende lokale bieren dat werd geschonken in prachtige bierglazen. Laat in de avond kwamen we bij een gebouw waar verschillende mede eskader leden uitkwamen. Altijd een goed teken dus we gingen naar binnen. De trap op en op 1 hoog was een huize van plezier. Wederom weer wat bier genomen Van al dat bier moet je toch vroeg of laat naar het toilet. In het toilet begon een discussie over een eikenhouten deur dat toegang gaf tot het toilet. Zou dat niet mooi staan in het caf en toegang verschaffen aan het spoelhok. Als een goed matroos hadden we altijd een schroevendraaier opzak voor het geval we een mooie koperen plaat tegen kwamen die de muren van het caf konden versieren. Besloten werd dat de deur mee moest. Vakkundig werd hij verwijderd maar hoe kwamen we ongemerkt met deur en al naar beneden. Gelukkig was er een raam, groot genoeg om de deur doorheen te manoeuvreren. Buiten, onder het raam stonden wederom wat Nederlandse eskader personeel die zonder vragen bereid waren om de deur aan te nemen. Wij gingen snel naar buiten en droegen de deur door de stad. Was best wel zwaar, dus we moesten vervoer hebben. Een taxi werd aangehouden en de onderhandelingen begon over de prijs naar de basis en dat de deur achter in de koffer bak moest. Hij ging akkoord en wij (René W en Ik en ik dacht Theo H en een andere matroos ODOPS) gingen op weg naar de basis. De Duitse MBK controleerde onze marine pasjes en tot onze verbazing wuifde ons door. Bij de Almo gekomen hadden we de mazzel dat Kpl Frans de G de wacht had dus wederom hield niemand ons tegen. De deur werd in het slaapverblijf 5 gezet. Ja en toen hadden we weer dorst en gingen maar weer de wal op aangezien het caf dicht was. Zeer vroeg in de ochtend kwamen we weer terug aan boord na een stevig Duits ontbijt. Die avond was er een feestje in het caf en daar werd de deur tentoongesteld en plannen werden gemaakt om het te promoveren tot spoelhok deur. De TD was aan boord met dat idee en die zouden dat uitvoeren. Tijdens het feestje was de EO Driekus ook van de partij. Hoe vroeg waar is die deur van en we vertelde hem dat iemand dat mee had genomen van het lokale bordeel. Ahhh !!! zei Driekus en ging weg uit het caf. Oh oh dit kan wel een fout aflopen. Maar nee na 5 minuten kwam hij terug met een bos met sleutels. Probeerde 4, 5, 6 sleutels op het slot van de deur en met nummer 7 ging het van klik, klik klik. Tot onze verbazing had Driekus de sleutels van onze deur! Hij ging bij ons zitten en zei. Iemand was ook in dat bordeel en wandelde door de gangen met al die verschillende kamertjes. Ergens zag hij een bos met sleutels en heeft alle die kamertjes op slot gedraaid en toen de sleutels meegenomen aan boord. BRILJANT. Nu hadden we een deur met werkend slot. Helaas mocht het allemaal zo niet zijn. De Duitse Polizei had een klachten lijst van hier tot ginter over dingen die verdwenen waren. Besloten werd dat de deur moest verdwijnen. Maar de deur hendels bleven en prijkte op de deurtjes achter de tap. Als iemand nog meer details weet vooral wie we met ons mee waren dan voel vrij om jouw gedachten te venten.

TON:

Lucas, inderdaad maakte ik lantaarnpalen in de smederij a/b ik had een goede smid op de werf van Wilton uiteraard en dus geen rijkswerf en die perste de mallen met bosjes tegelijk en dan maakte ik ze zo tot een mooie L- paal ik herinner me een geval de bovenkop moest recht op de paal gelast worden en dat kon niet in de smederij dus zet die paal effe op de dek en de boots zou er effe op letten ik pak de lastang uit de smederij en kon op dek en plons  daar ging die overboord voor de kust van Scheveningen. Ik baalde wel hevig, maar enfin, een paar uur later had ik alweer een mooiere L-paal in elkaar gelast. Heb er later nog een voor een HTD gemaakt. Dacht dat dit Nico Versteeg was. Ja, het nodige meegemaakt. De eerste (HTD, noot van de schrijver) Pantalon, (bijnaam van de eerste HTD, Van den Broek)

Versteeg en toen die kleine blauwe jongen, zijn naam effe kwijt, ja en zo kan ik ook een boekwerk schrijven over de Almo.)

(Noot van mij, de schrijver: die kleine Blauwe jongen was Van Amstel voornoemd. Wat Ton bedoeld met quote: zo kan ik ook een boek schrijven en voorts, is mij niet duidelijk.)

BEN:

Werviaan op de Philips van Almonde toen nog Bouwnummer:358.
Vanaf de kiellegging 03-10-1977 tot en met de proefvaart 24-08-1981 op toen nog Bouwnummer:358 gewerkt.
Na de kiellegging was er voor ons Bankwerkers niet echt veel te doen, ons werk kwam pas paar maanden later toen er al verschillende secties toegevoegd waren.
En die werkzaamheden bestonden hoofdzakelijk uit gaten zagen. Door het kwalitatief hoogwaardig staal dat werd gebruikt op de S-Fregatten konden de dekken en schoten dun gehouden worden,
maar dat hielt in dat de gaten uitbranden geen optie was i.v.m. met kromtrekken van het materiaal. Vandaar het zagen van de gaten in diversen maten door de dekken en schoten voor flenzen en
schotdoorvoeren. De diversen tanken begonnen ook al vorm te krijgen en daar konden ook de appendages in gemonteerd worden. Langzaam begon het schip vorm te krijgen en werden diversen
grote machines geplaatst zoals de Tandwielkasten, Koudwatermakers, Dieselgeneratoren. De rest van de appendages kon tijdens de bouw geplaatst worden.
Na het opdrijven (te water laten) 11-09-1979 konden de diversen systemen afgeperst en in bedrijf gesteld worden. En daar ging ikzelf en nog zes andere inbedrijfstellers zich mee bezig houden.
Afstandsbedieningen voor diversen afsluiters werden afgemonteerd en de manometerborden naamplaten bij de afsluiters werden gemonteerde al doende leerde je de systemen aan boord goed kennen!
Het moment van uitdokken is aangebroken, en bouwnummer 358 werd aan de afbouwkade afgemeerd en extern aangesloten op koudwatermakers stoombedrijf en brandblussysteem die waren opgesteld
op de kade. De dieselgeneratoren werden aangesloten op de waterweerstanden en een voor een getest op maximaal vermogen. Hoge druk lucht systeem was ondertussen ook in bedrijf net zoals
het brandblus systeem, koudwatermakers stoombedrijf en was bijna zelf supporting. Het voor het eerst starten van de gasturbines was voor ons een hele beleving, wat een mooi geluid was dat.
Toen kwam de proefvaart 24-08-1981t/m 14-09-1981(nu zo`n 37jaar geleden)Alle systemen werden getest en het schip presteerde boven verwachting en in het bijzonder de snelheid van het schip!
Na de afbouw nog bij de overdracht aanwezig geweest 02-12-1981 en toen afscheid genomen van de toen Hr.Ms. Philips van Almonde F823.

met dank aan de nieuwbouw: IJzerwerkers, plaatwerkers, Pijpfitters, Timmerlieden, Bankwerkers.

RENE:

Er zaten aardig wat markante personen aan boord. Rare stunten die uitgehaald werden. Tijdens de NOST na elke oefening {werd er} polonaise {gelopen} door de sectiepost. De Engelse seariders verklaarden ons voor gek. Met z'n allen waren wij niet klein te krijgen.
Een collega die rond liep met een leeg blikje bier en dat was {dan} zijn hond.

GEORGIOS:

hello I sent you the part 1 general informations for the ship then I,will sent you about the life to the ship and the third part my biographe

Date of flag raising: 24 October 2003 - Den Helder Holland Prehistory to other navy: 2-12-1981 to 24-10-2003 Dutch Navy Recognizing the contribution of the great Athenian politician, general and admiral THEMISTOKLIS (525-461 BC) to the victory of the Greeks in the naval battle of Salamis (480 BC) F465 since 24-10-2003 still patrol and travel in Greece and all over the world where NATO goes. Till now Themistoklis he completed many missions. Travels from some days to many months still keeps the Greek flag up. Some of the NATO and Greek missions are SNMG-2 Unifil Marops Noble Midas Allient provider Joint Warrior Mavi Balina Kedros mission Aristaios THEMISTOKLIS also accompise many NATIONAL MISSIONS and exercises every year.

Life onboard after watch is very well nowadays. In our free time we have plenty of facilities, very good food and we enjoy every day at sea. We play videogames, watch football, movies etc. You have to entertain so you can work better and happier. Our navy travels a lot and this type of ship about almost 40 years now are the best choice. We keep sailing with safety and we also have very good life inside. Good cabins and showers. We always training to be better and better. We never stop training and keep the old lady ready under all circumstances

TIM:

Mijn plaatsing als hofmeester officieren dateert van augustus 1998, net mijn takenboek voltooid op Marine kazerne Vlissingen, daar tevens ook “eenentwintig geslagen”* en drie weken na mijn plaatsing zijn we onderweg met de Almo naar Mauritius om daar Prins Maurits en Prinses Marilène binnen te brengen onder het voeren van eenentwintig saluutschoten vanaf het schip en vanaf de kade. Een onvergetelijke eerste kennismaking met de Almo. Het Hollandse feest waar ik als hofmeester deel van uit maakte op het helidek voor de ‘expats’ die op Mauritius wonen met bitterballen, kroketten en frikadellen. Zo enorm veel leuke dingen beleefd aan boord. De binnenkomst van de laatste buitenlandse haven van de trip, Malaga, verliep overigens redelijk spectaculair. Er werd gekozen om de Almo af te meren op de gasturbines. Door een aaneenschakeling van problemen werd er vooruit een aantal plezierjachten geraakt waarbij deze op elkaar werden gedreven. Als reactie hierop werd vol gas achteruit geslagen en met een dikke zwarte pluim uit de schoorsteen en onder het signaal 'dekken, dekken, dekken' over de intercom werd een aanvaring achteruit met een gastanker ternauwernood voorkomen al werd deze wel  geschampt.
Tijdens het vol gas achteruit slaan, waarbij de gasturbines floten alsof het hun lieve lust was, werd een houten trossenbootje vakkundig verwerkt tot tandenstokers door de schroeven van de Almo. Van het eindresultaat heb ik overigens nog steeds een foto in het fotoalbum. De reddingsboei van het trossenbootje heeft sinds dat moment als een soort trofee en versiering in het caf gehangen. Die beste man van het bootje heeft het gelukkig wel overleefd, al heeft hij voor zijn leven moeten zwemmen, om niet door de malende schroeven van de Almo verzwolgen te worden. Later op die dag werd deze man door de ouwe aan boord geroepen om de schade af te handelen en kreeg hij een typisch Nederlandse sleutelhanger met stenen klompjes en nog een aantal van die typisch Nederlandse relikwieën om het goed te maken. Ik ben benieuwd wat die man daarmee gedaan heeft. Mijn plaatsing aan boord van de Almo was een heerlijke en onvergetelijke tijd.

GIPSIE: Willem

Voor in je boek kun je ook nog vermelden dat iedereen zei: “een biertje en rap”, ja dat was zo de gewoonte aan de KPL’s tap, en dat wij, tapbazen, daarna een fles hebben gevuld met allerlei alcoholische dranken door elkaar, en daarop ‘rap’ hebben gezet, die kregen ze erbij als ze bestelde "een biertje en rap". Dat was echt een kopstoot. Groeten Gipsy

29 augustus 10:02

“Ik heb meerdere akkefietjes gehad met officieren, maar ik denk dat je bedoeld een navigatieofficier, die tijdens zijn wacht, en die is in bezit was van een masterkey, dat hij stond te neuzen in een magazijn waar onderdelen lagen van zijn strekking, ik schaakte hem dat hij alle laden opentrok, ik heb hem de wacht aangezegd, dat als hij de betrokken onderdeel niet goed op zijn plek terug plaatste dat er wellicht in crisistijd we het onderdeel niet meer terug konden vinden, en dat het schip in gevaar zou kunnen komen, en dat dan wij de schuld zouden krijgen, ik heb dan ook de cdt ingelicht. Gr. Gipsy.

Tevens liepen er ook RRMNTRs* rond die kwamen een printplaat ophalen, omdat er een apparaat niet werkten, die nieuwe bliezen ze ook op, toen ze de tweede kwamen ophalen heb ik die niet meegegeven, ik zei, je zult eerst de storing moet zoeken voordat jij de tweede printplaat (de laatste) meekrijgt, toen had ik weer een officier in mijn nek hangen, maar hij kreeg hem niet mee. Ik zei gaan wij samen naar de ouwe. Hij droop wel af. Ik heb hem uitgelegd waarom, als ze deze zouden opblazen hebben we een probleem om een reserve aan boord te krijgen die moet van een ander schip komen, desnoods met een heli, en wat kost dat, of over laten vliegen naar een eerstvolgende

(Hier valt, helaas, zijn verhaal stil.)”