Teun: His story!

Even een reactie van ons aller mascotte: de maagd van een verhaal en een jaar of wat terug is nog steeds een bekende van hem en leeft zelfs in het oosten des lands! Teun bedankt voor de info, maar nu komt jouw eigenlijke verhaal, pas! 
Vergeet en vergeef allemaal niet fraaie alinea's en zo! Hoop gedoe gehad met de laptop, maar nu komp het wel weer goed, denk ik.
Na dit verhaal is er nog een story, iets met houten dekken en zo.


Teun

Vers van de Opschool werd ik in maart 82 op de ALMO geplaatst. Dacht ik op mijn gemakkie “”in te rouleren””

Kon ik mooi vergeten.

In Bureau OD stond Bootsman Versteeg me op te wachten. Na een goedemorgen vroeg hij of ik nieuw was.

Zei hij gelijk dat ik mee moest komen.

Tien minuten later stond ik op meerrol in het Waaigat want we gingen gelijk naar zee. Ik had geen vaarplan gekregen nog, dus dat was effe omschakelen. Na meerrol zag mijn tenue 6 (dagelijks tenue, noot van Lucas) er een beetje verfomfaaid uit.

Dacht ik hierna alsnog in te rouleren. Maar wederom:”Houten Kaak”

Niemand had tijd voor me omdat ze bezig waren voor de op handen zijnde oefening “Silver Nut” voor de Noorse kust.

Na 3 dagen had ik eindelijk alle handtekeningen.

ZO MOOI:

In 1982 was het bonje tussen Groot-Brittannië en Argentinië.

Wij werden voor de periode van een maand uitgeleend aan onze Britse collega’s en

wel in Helensborough. Even boven Glasgow.

Onderweg daarnaartoe had ik de hondenwacht op de brug.

Windkracht 8, strak heldere lucht en een volle maan.

Ik was de roerganger en dat is de mooiste plek op het schip van dat moment.

Ik voelde de schuit al met zijn neus omhooggaan en ja hoor:

We pikten een behoorlijk paaltje. Met de volle maan en het schuim wat over ons heen vloog

Leek het net of er een zilveren gordijn over ons heen werd getrokken.

SCHITTEREND!!!!!!!!!!

Alleen hoorde ik dat iedereen op dat moment klaarwakker was.

WHO CARES. Van dat moment was ik waarschijnlijk de enige die ervan genoten heeft.

(Noot van de schrijver: nee hoor Teun, ik genoot ook van elk moment.) 

Tijdens onze uitleenperiode aan onze Britse collega's voeren wij

regelmatig op en neer vanwege Onderzeebootbestrijdingsoefeningen.

Wij, "oordoppies'' (andere bijnaam voor spodo, noot van mij) liepen oorlogswacht.

Tijdens de nacht was ik roerganger en de OvdW had mij opgedragen om na een run op een sub

Bakboord aan boord te gaan. (Maximaal mogelijke roeruitslag over links)

Maar omdat hij vanachter de kaartentafel sprak, omdat hij op hetzelfde moment

onze positie aan het inplotten was hoorde ik hem niet echt goed

(Ook vanwege berichtenverkeer vanaf het verbindelaarsbankje)

Dus ik ging Stuurboord aan boord.

Toen we bijna 180 graden waren gedraaid komt de OvdW naast me staan en zei

dat ik verkeerd om was gegaan.

Aangezien ik mijn eigen fouten zelf wil herstellen ben ik (tot grote ontsteltenis van de OvdW) alsnog Bakboord aan boord gegaan.

Dhr. Z, onze OBO en OvdW zei godzijdank dat hij er geen werk van zal maken.

Maar de heren officieren kregen wel van onze Cdt van de Werff te horen dat ze geen opdrachten meer mochten geven vanaf de kaartentafel aan de roerganger

Nog even op het verhaal rondje schip.

Kijk, ik was natuurlijk fout door een beetje overjolig te doen.

Maar onze OBO (Onderzeebootbestrijdingsofficier) Dhr. Z

kon als Commandocentraleofficier onze fratsen prima volgen op het beeldscherm.

Maar de daadwerkelijke officier van de wacht LTZ 2 JC C. was APELAZERUS.

Hij had in die avond ervoor een verjaardag gehad in de longroom en had een

paar borden papagaaiensoep te veel naar binnen gewerkt.

Daarom kwam ik, zoals je noemt, met de schrik vrij

Hij is ook na deze trip pardoes overgeplaatst.

(Alleen jammer dat ik die snurker later weer tegenkwam op de Piet Heyn,

toen werd hij ook met een drankbakkie in Tunis van boord gehaald in 85).

Ik wist alleen niet of ik dit erbij kon vermelden, want je weet maar nooit.

En ik spreek uit eigen ervaring dat de wereld soms wel heel erg klein kan zijn.

MVGR:                                                                        

Teun

Hoe je dit wil gaan opschrijven laat ik aan jou over. Volste Vertrouwen.